ตอนที่ 27 เข้าเมืองครั้งแรก

ตอนที่ 27 เข้าเมืองครั้งแรก

แสงยามเช้าลอดผ่านรอยแยกของกระดาษปิดหน้าต่าง ทำให้ในห้องสว่างมัว ๆ

หลินเฟิงตื่นก่อน สติยังไม่ทันแจ่มใสเต็มที่ ก็รู้สึกถึงความอวบอิ่มนุ่มนวลที่หนักมือจนน่าตกใจในฝ่ามือ

ปลายนิ้วยังหลงเหลือสัมผัสเนียนละเอียดราวผ้าไหมชั้นเยี่ยม

เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย มองใบหน้ายามหลับอันสงบของคนข้างหมอน

ผมดำยาวของหลิ่วหรูเยียนแผ่กระจายบนหมอน มีปอยผมสองสามเส้นติดอยู่บนแก้มที่แดงระเรื่อเพราะความหวานเมื่อคืนยังไม่จาง

ขนตายาวทอดเงาบาง ๆ ใต้ตา ริมฝีปากแดงเผยอเล็กน้อย ลมหายใจสม่ำเสมอยาวลึก

เมื่อคืนนับเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสความอ่อนโยนนั้นอย่างแท้จริง นางจึงหลับสนิทเป็นพิเศษ