ตอนที่ 20 ซูชิงเสวี่ย การ “ต่อสู้” ที่แสนวิเศษ

ตอนที่ 20 ซูชิงเสวี่ย การ “ต่อสู้” ที่แสนวิเศษ

สายตาของหลินเฟิงนิ่งสงบไร้ระลอก

ช่วงสองสามวันมานี้ เขากับหญิงในห้องใต้ดินที่เรียกตัวเองว่า “ซูชิงเสวี่ย” ก็ถือว่ามี “การพูดคุยแบบมิตร” กันมาบ้างแล้ว

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ใส่ใจว่าชื่อนี้จริงหรือปลอม แค่มีคำเรียกให้สะดวกต่อการพูดคุยก็พอ

เขาหยิบตะกร้าเล็กที่คลุมด้วยผ้าเก่าขึ้นมา ใส่ชามโจ๊กลงไป

หลินเฟิงปิดหน้าตัวเอง แล้วก็กลมกลืนหายเข้าไปในความมืดอย่างไร้เสียง ราวกับแมวป่าที่ออกล่าเหยื่อยามค่ำคืน มุ่งไปยังเรือนร้างท้ายหมู่บ้าน

เขาเขี่ยสิ่งปิดปากทางห้องใต้ดินออกอย่างชำนาญ ถือเชิงเทียนลงไป