ตอนที่ 18 เคล็ดวิชาวสันต์นิรันดร์เข้าสู่ขั้นต้น ก้าวแรกบนวิถียุทธ์

ตอนที่ 18 เคล็ดวิชาวสันต์นิรันดร์เข้าสู่ขั้นต้น ก้าวแรกบนวิถียุทธ์

ตอนหลินเฟิงกลับถึงบ้านก็ใกล้เที่ยงแล้ว

หลิ่วหรูเยียนกำลังตากผ้าที่ซักเสร็จอยู่ในลานบ้าน พอเห็นเขาปิดบังใบหน้ากลับมาจากข้างนอก

ตามตัวยังเปื้อนฝุ่นอยู่บ้าง นางก็หยุดมือแล้วถามด้วยความเป็นห่วง

“เอ้อร์หลาง นี่เจ้าไปไหนมาอีกแล้ว?”

“แผลยังไม่ทันหายดี ทำไมถึงออกไปเดินเพ่นพ่านอีกเล่า?”

หลินเฟิงชะงักเท้าไปนิดหนึ่ง

เขาขยับมุมปาก ฝืนยิ้มให้นางสบายใจ แล้วพยายามพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ

“ไม่มีอะไร ข้าแค่อึดอัดใจเลยออกไปเดินแถวหมู่บ้าน ดูว่ามีร่องรอยสัตว์ป่าบ้างหรือเปล่า”

“แผลไม่เป็นอะไรแล้ว ขยับตัวบ้างจะได้หายเร็วขึ้นด้วย”