0297

⬢⬢⬢

ตอนที่ 297 ประดุจเทพสวรรค์จุติ

หวงตงไม่แม้แต่จะหันกลับไป ใบหน้ายังคงแน่วแน่สายตามองตรงไปข้างหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งว่า “ท่านเจ้าเมืองหลิว คำพูดพรรค์นี้ราชันผู้นี้ไม่อยากได้ยินเป็นครั้งที่สอง หรือว่า... เจ้าคิดว่าราชันผู้นี้เป็นคนรักตัวกลัวตายที่ละทิ้งราษฎรแล้วหนีไปคนเดียวอย่างนั้นหรือ”

เจ้าเมืองหลิวสีหน้าพลันแข็งค้าง เมื่อได้ยินน้ำเสียงเด็ดขาดมิอาจโต้แย้งของท่านอ๋อง ก็รีบประสานมือกล่าวว่า “ท่านอ๋องโปรดระงับโทสะ ผู้น้อยมิได้มีเจตนาเช่นนั้นแม้แต่น้อย เพียงแต่ยามนี้กองทัพศัตรูกำลังจะบุกตีเมือง สถานการณ์คับขันยิ่งนัก ท่านอ๋องมีฐานะสูงส่ง หากเกิดข้อผิดพลาดอันใดขึ้นมา ราษฎรทั่วทั้งเมืองนี้ก็จะขาดที่พึ่งพิง ผู้น้อยเองก็คิดเพื่อท่านอ๋องและราษฎรทั้งเมืองขอรับ”