เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไงกัน
นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าในยุคสมัยที่สงบสุขแบบนี้ จะมีเผ่าพันธุ์อย่าง “แวมไพร์” อยู่จริง ๆ หรือว่าผมเพิ่งเข้าสู่สังคมได้ไม่นาน เลยกลายเป็นคนโลกแคบไปแล้วเนี่ย
“แล้วก็ไอ้ร่างยักษ์นั่นอีก ถ้าเขาฝึกวิชาระฆังทองเสื้อเกราะเหล็กอะไรนั่นจนสำเร็จจริง ๆ ผิวหนังจะไม่แข็งเป๊กเลยเหรอ เกิดวันดีคืนดีเป็นไส้ติ่งอักเสบขึ้นมา แล้วหมอผ่าท้องเขาไม่เข้าจะทำยังไงล่ะเนี่ย”
หวงตงลูบจมูกตัวเอง พอเห็นชิวหลิงจ้องเขาตาเขียวปั้ด ก็รีบยกมือยอมแพ้พลางกล่าว “ผมเห็นทุกคนตึงเครียดกันขนาดนี้ ก็แค่ปล่อยมุกเล็ก ๆ น้อย ๆ มาช่วยผ่อนคลายบรรยากาศหน่อยเดียวเองน่า”
ดูท่าวันหน้าผมคงต้องขอคำชี้แนะจากสาวสวยไซส์มินิอย่างเธอให้มาก ๆ หน่อยแล้วล่ะ ขอแอดวีแชตไว้จะได้ติดต่อกันวันหลังได้ไหม ฮี่ ๆ ๆ...