เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 115 หลิ่วหมางผู้ไม่ยอมตัดใจ
“ในเมื่อเธอไม่ได้ทำงานที่นี่แล้ว ก็ประจวบเหมาะกับความต้องการของฉันพอดี กลับมณฑลหลูชวนไปกับพี่สิ เดี๋ยวฉันแนะนำงานให้ ขอแค่เธอมีความสามารถมากพอ ตำแหน่งไหนก็เลือกได้ตามสบาย ต่อให้เป็นประธานบริษัทก็เหว่า”
~พี่ลูกพี่ลูกน้อง พี่ขี้โม้อีกแล้วนะ! หนูจำได้ว่าช่วงไม่กี่ปีก่อน งานของพี่ยังไม่ดีเท่าหนูเลย! ตอนนี้ทำเป็นคิดว่าตัวเองเป็นเสี่ยใหญ่ไปได้
ฮ่าๆ เธออย่าทำเป็นไม่เชื่อนะ ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจจริง ๆ ไว้ถึงเวลาเธอตามฉันกลับมณฑลหลูชวนก็รู้เอง ถือโอกาสนี้ฉันจะได้รับคุณยายไปอยู่ที่บ้านมณฑลหลูชวนสักพักด้วย
“ตอนนี้พาฉันไปซื้อของได้แล้ว เลือกเอาแต่อันแพง ๆ เลยนะ ฉันอยากมอบน้ำใจให้ลูกพี่ลูกน้องสักหน่อย”
...พี่ ไม่ได้ตัวร้อนใช่มั้ยเนี่ย? พูดจริงเหรอ?? อย่าถึงเวลาแล้วเอาหนูไปมัดจำไว้ที่ห้างล่ะ