เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเข้าไปในยานรบอวกาศที่คุ้นเคย ชิวซูซูกับเหอซินซินก็นั่งเกร็งอยู่บนเก้าอี้ในห้องนักบินพร้อมกัน
พูดซ้ำตั้งกี่รอบว่าไม่กลัว ฝึกซ้อมตั้งกี่ครั้ง แล้วจะไม่กลัวจริง ๆ ได้หรือ?
ก็เหมือนนักเรียนมัธยมปลายที่ทำข้อสอบมามากมายแค่ไหน พอเผชิญหน้ากับการสอบเกาเข่า ก็ยังต้องรู้สึกแตกต่างอยู่ดี
พวกเธอสองคนก็เช่นกัน
“3, 2, 1 ขึ้นบิน!”
ตามคำสั่งจากห้องควบคุมภาคพื้นดิน ยานรบอวกาศลำใหม่ค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น เมื่อถึงจุดวิกฤต มันก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะพุ่งทะยานขึ้นอย่างแรง
ความรู้สึกตอนเร่งความเร็วขึ้นอย่างฉับพลันนั้นช่างทรมานจริง ๆ ทั้งสองคนจับมือกันแน่น หัวใจเต้นรัวไม่หยุด
จนกระทั่งแรงกดดันรอบตัวหายวับไปอย่างกะทันหัน
พวกเธอเข้าสู่อวกาศแล้ว
ชิวซูซูดึงเหอซินซินเดินดูทั่วทุกแห่งในยานรบอวกาศด้วยความตื่นเต้น