กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคน: ดวงตาค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้น
เดี๋ยวนะ ยังทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ!
“เจ้าตัวเล็กนี่กำลังหัวเราะอะไรอยู่ รู้ตัวไหมว่ากำลังจะถูกกินแล้ว?”
“หัวเราะมีความสุขขนาดนั้น ส่งหนังสือ 53 ให้เธอสักสองสามเล่ม”
“แกต่างหากที่เป็นคนโหดร้ายที่สุด!”
“โจทย์ง่ายมาก มองแวบเดียวก็เข้าใจ เป็นปฏิทรรศน์ธรรมดา ๆ แต่ก็ไม่ธรรมดา เพราะดูเหมือนจะไม่มีคำตอบ”
“ซี๊ด ฉันต้องใช้สมองตัวเองแล้ว! (ครุ่นคิดหนัก) (ตรึกตรอง) (คิดสารพัดวิธี) (คิดไม่ออก) (แสร้งทำเป็นลุ่มลึก)”
“ถ้าอย่างนั้น กินไปครึ่งหนึ่งดีไหม?”
“เด็กคนนั้นถูกกินไปครึ่งหนึ่งก็ยังตายอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?”
“กินครึ่งหนึ่ง แล้วช่วยอีกครึ่งหนึ่ง?”