กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลูกอกตัญญู! ฉันเป็นพ่อของเธอนะ!” พ่อเย่โกรธจัด
“พ่อเป็นอะไรไป? เป็นไท่ซ่างหวงแล้วจะแย่งอำนาจได้หรือไง??” เย่จือชิวแค่นเสียงหึ “วันนี้ต่อให้แม่ฉันมา นายก็ยังต้องโดนตี!”
พ่อเย่โกรธจนตัวสั่น ชี้ไปที่เย่จือชิว “ดี ๆ แม่เธอมาแล้ว เธอก็ยังจะตีฉันอีกใช่ไหม? ได้! ฉันจะให้แม่เธอมาดูเลยว่าเธอกล้าตีหรือไม่กล้า?”
พูดพลางเปิดคอมพิวเตอร์แสงอย่างคล่องแคล่ว
เย่จือชิวหน้าซีดเผือดทันที พุ่งเข้าไปหมายจะแย่งคอมพิวเตอร์แสงราวกับบินได้ ตลกน่า เธอแค่พูดไปอย่างนั้น จะไม่กลัวแม่ตัวเองจริง ๆ ได้ยังไง?
แม่ของเธอน่ะตีเธอตายได้จริง ๆ นะ!
พ่อเย่แค่นเสียงหึ “ยังรู้จักกลัวอีก! จะแย่งงั้นหรือ? ไม่มีทาง!”