กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เหวินไฉกับถิงถิงรีบหลบไปคนละด้านและกลั้นหายใจ
ผีดิบหยุดนิ่ง เพราะมันตรวจจับไม่ได้แล้วว่ามีคนอยู่
ทั้งสองใช้กระบอกไม้ไผ่หายใจอย่างยากลำบาก
ในที่สุดเหวินไฉก็กลั้นต่อไม่ไหว จึงคิดหาทางเอาตัวรอดขึ้นมาได้ เขาหยิบคอตตอนบัด 2 อันจากกระเป๋าแล้วเสียบเข้าไปในรูจมูกของผีดิบอย่างแรง
ผีดิบชะงักไปทันที ใบหน้าดำคล้ำและเหี่ยวย่นของมันเผยความสับสนออกมาเล็กน้อย
“ตอนนี้ไม่ใช่แค่หายใจ แม้แต่ร้องเพลงก็ยังได้เลย!” เหวินไฉพูดอย่างได้ใจพลางคลานออกมา แล้วบอกให้ถิงถิงไปเอาเชือก
จากนั้นเขาก็ร้องเพลงอย่างสบายอกสบายใจ