เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สงครามโลกครั้งที่สอง ฮาวาย”
“หึ อย่างนั้นหรือ? ดูท่าคงถึงเวลาที่วีรชนต้องออกโรงแล้ว” ชายผมสีทอง ดวงตาสีฟ้า และสวมแว่นหัวเราะด้วยสีหน้ามืดมน ดวงตาเผยให้เห็นโทสะที่แผ่ซ่านราวกับคลื่นยักษ์
ในอ้อมแขนของเขาคือเด็กชายที่หลับตาและกำลังรวยริน
“ฮ่องกง/มาเก๊า/ไต้หวัน/ถูก///ยึดครอง”
“อาจารย์! อาจารย์! ปล่อยผม!”
เด็กหนุ่มในชุดแดงดิ้นรนขณะถูกลากตัวไป น้ำเสียงอ่อนเยาว์เปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัว
เด็กหนุ่มในชุดดำถูกลากตัวไปด้วยสีหน้าหวาดผวา เขาหันกลับไปมองไม่หยุด น้ำเสียงเจือเสียงสะอื้นพลางร้องขอความช่วยเหลือ “อาจารย์ ช่วยผมด้วย”
เด็กสาวในชุดกี่เพ้าสีชมพูมองกล้องทั้งน้ำตา น้ำตาเม็ดใหญ่ร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย “คุณผู้ชาย! ฉันไม่เอา! ฉันไม่อยากไป!”
เมื่อเห็นเด็ก ๆ ถูกลากตัวไป เขาดิ้นรน เขาไร้หนทาง สุดท้ายจึงทำได้เพียงร้องตะโกนด้วยความโศกเศร้า “ไม่ อย่า! ปล่อยพวกเขา!”
“โอ้โฮ? ญี่ปุ่นลอบโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์?”