กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่ายทหารแห่งหนึ่ง
เย่จือชิวกับต้วนเหมิงที่ถูกลงโทษให้เข้าไปอยู่ในห้องกักบริเวณ ต่างหดตัวซังกะตายอยู่มุมห้อง
“ทำไมถึงมีคนกักขังฮ่องเต้ได้? อ๊าก! ชั่วช้า! ไอ้โจร!” เย่จือชิวด่าทออย่างเดือดดาล แต่ก็ไม่กล้าส่งเสียงดัง เพราะกลัวพ่อเย่ผู้ชั่วร้ายจะเข้ามาต่อยเธอซ้ำอีก
ตอนนี้ต้วนเหมิงก็ได้สติเต็มที่แล้ว เขาเอามือกุมศีรษะด้วยความหวาดกลัว
ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่?
ขโมยกุญแจลับของนายพลคนหนึ่ง พยายามควบคุมทั้งเขตทหาร
เขาเสียสติไปแล้วหรือไง?
ไม่สิ เขาเสียสติไปแล้วจริง ๆ!
ต้วนเหมิงทรุดตัวลงกับพื้นอย่างสิ้นหวัง เขาจะเสียสติได้ขนาดนี้ได้อย่างไร?
ที่สำคัญกว่านั้นคือ ขณะที่เขาเสียสติถึงเพียงนี้ ทำไมสมองของเขายังทำงานได้ดีขนาดนี้ด้วย?