กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปิดช่องคอมเมนต์แล้ว ซูถังก็เลื่อนต่อทันที
“ขุนเขาคู่ขุนเขา ฝั่งฝั่งคู่ฝั่ง” เสียงร้องประสานของเพลงพื้นบ้านดังขึ้น”
บนเวทีสีดำ ลำแสงหนึ่งส่องลงมาตรงกลางเวที ทหารในเครื่องแบบทหารที่รีดจนเรียบกริบ สวมถุงมือสีขาว ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้น ทุกท่วงท่าล้วนมีความเป็นระเบียบแบบทหารผสมอยู่ ทว่ากลับดูคล่องแคล่วมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษ
“เขายืนอยู่กลางลำแสง เงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน แล้วยื่นมือออกไปราวกับต้องการคว้าลำแสงนั้นไว้”
“นี่คือเครื่องแบบทหารของบรรพบุรุษหรือ?!!!”
“อ๊ากกกก!!! หล่อมาก!!!”
“ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้?!!!”
“ว้าววว!!!”
“หุ่นดี แฮะ ๆ หุ่นดีจริง ๆ!”
“เสื้อผ้าชุดนี้ขับรูปร่างมากเลย สวยจริง ๆ!!!”