เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ความเหี้ยมโหดของลวี่จื้อไม่ใช่การชิงรักหักสวาทในสนามรัก หากแต่เป็นการช่วงชิงทางการเมือง ลวี่จื้อล่อสังหารขุนนางคนสำคัญอย่างหานซิ่นและเผิงเยี่ย ดูเผิน ๆ เหมือนวิธีโหดเหี้ยม แต่จริง ๆ แล้วหลิวปังก็หวั่นเกรงว่าพวกเขาจะบารมีสูงล้นนายเหนือหัว การยอมแบกคำด่าทอไว้ให้เจ้าเชือดขุนนางผู้ทรงอำนาจด้วยมือตัวเอง จะนับเป็นความเข้าอกเข้าใจกันระหว่างสามีภรรยาไม่ได้เลยหรือ”
“ฮะ? งั้นจริง ๆ แล้วลวี่จื้อก็ทำเพื่อหลิวปังอยู่ดีน่ะสิ?”
“น่าจะไม่ใช่เพื่อใครหรอก แค่เข้าอกเข้าใจกัน ต่างฝ่ายต่างอยากกำจัดใครบางคน”
“แต่มันไม่เป็นประโยชน์กับหลิวปังมากกว่าหรือ?”
“ถ้ามีประโยชน์กับหลิวปังคนเดียว ลวี่จื้อคงไม่สนใจหรอกใช่ไหม? ต้องมีประโยชน์กับนางด้วยแน่ ๆ”
“แต่พอทำแบบนี้ คนที่โดนด่าก็กลายเป็นลวี่จื้อไม่ใช่หรือ?”
“แต่ถ้านางไม่ทำ นางก็ไม่ได้อำนาจ”