กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผ่าจิต
ชาวเผ่าจิตหัวดื้อคนนั้นกำลังนอนสบายอยู่บนเตียงผู้ป่วยในเวลานี้ รอบข้างมีบุคลากรทางการแพทย์พร้อมปฏิบัติหน้าที่อยู่ตลอดเวลา แต่เขากลับไม่รู้สึกไม่สบายแม้แต่น้อย มีเพียงตอนที่กระจกปรากฏขึ้นเท่านั้นที่เกิดความผันผวนขึ้นมา นอกนั้นไม่มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ
“หึ น่ากลัวงั้นเหรอ?” ชาวเผ่าจิตหัวดื้อแค่นเสียงหึอย่างดูแคลน นี่ก็ไม่ได้กลัวอะไรขนาดนั้น แค่รู้สึกนิดหน่อยเอง
ยังไงมองแล้วก็รู้สึกเศร้านิด ๆ
แต่เศร้าไม่ใช่กลัวสักหน่อย
ดังนั้นชาวเผ่าจิตหัวดื้อจึงเหลือบมองคนในเผ่าที่อยู่รอบ ๆ ด้วยสายตาดูแคลน
คนในเผ่าที่อยู่รอบ ๆ: ไอ้เด็กนี่กวนประสาทชะมัด อยากตีมันจริง ๆ
แต่ดูจากปฏิกิริยาของเขาแล้ว เหมือนว่าจะไม่ได้สยองขนาดนั้น
งั้นลองดูไหม?