กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อบทเรียนจบลง ซูถังก็ถอนหายใจยาว ดวงตาแดงก่ำ ก่อนจะเงียบไปนาน
“เรื่องทุกอย่างผ่านไปแล้ว ตอนนี้พวกเราแข็งแกร่งขึ้น และอนาคตจะต้องดีกว่าเดิม” ผู้เฒ่าเว่ยมองซูถังแล้วปลอบใจ “ความอัปยศในอดีตไม่ได้มีไว้ให้เราจมอยู่กับมัน แต่มีไว้เตือนให้เราใส่ใจกับปัจจุบัน มุ่งมั่นพัฒนาตัวเอง และอย่าต้องเผชิญกับความเจ็บปวดแบบเดิมอีก อีกอย่าง วิญญูชนล้างแค้น สิบปียังไม่สายไม่ใช่หรือ?”
ซูถังเงยหน้ามองผู้เฒ่าเว่ย แล้วพยักหน้า
“สหายตัวน้อย ตอนนี้ลองดูหน่อยได้ไหมว่าพลังงานอารยธรรมในปัจจุบันเพียงพอหรือเปล่า?” ผู้เฒ่าเว่ยยังคงนั่งอยู่ พลางเอ่ยถาม “ลองหยั่งเชิงถามระบบดูได้ไหม ว่ามีวิธีรู้หรือเปล่าว่าตอนนี้พวกเขาสองคนเป็นอย่างไรบ้าง?”