กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปิดช่องคอมเมนต์ลอยแล้ว ซูถังสูดหายใจเข้าลึก ๆ ไม่สนใจพลังงานอารยธรรมอีกต่อไป แค่อยากรีบไปล้างสมองเสียหน่อย
เลื่อนวิดีโอลงไป ก็พบคลิปตัดจากงิ้วเรื่องหนึ่ง ประกอบด้วยดนตรีจังหวะคึกคัก
“จู่ ๆ ก็เห็นผีเสื้อแป้งแอบลอดเข้ามาทางหน้าต่าง หันกลับไปมองหลัว พลางเรียกคุณชาย”
ในภาพ ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา สีหน้าแฝงความดื้อรั้น สวมชุดงิ้ว กำข้อมือของหญิงสาวเอาไว้ พลางมองไปทางอื่นด้วยสีหน้าจริงจัง
ส่วนหญิงสาวในชุดสีชมพูทั้งตัวกลับมองมือที่กำข้อมือของตนด้วยความประหลาดใจ ไม่มีท่าทีเขินอายหรือลนลานแม้แต่น้อย กลับมองมือบนข้อมืออย่างสนอกสนใจ อยากเอื้อมไปแตะก็กลัวจะทำให้เขาตกใจ
สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจโบกมือไปมา แล้วร้องเรียกอย่างน่ารักว่า “หยางจงเป่า”