เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ภูตงูกับภูตจระเข้มาถึงขุนเขาพิสดารเจ็ดสีด้วยกัน ภูตจระเข้พอมาถึงก็คิดจะทุบขุนเขาลูกนี้ให้แหลก แต่เกือบโดนเศษหินที่ร่วงลงมาทับ
ภูตงูขมวดคิ้วพูดว่า “พี่น้องน้ำเต้ากลายเป็นภูเขาใหญ่ เชื่อมติดกันแน่น แข็งแกร่งดั่งศิลา แค่ฟันฟาดอย่างเดียวไม่เกิดประโยชน์ ตอนนี้ต้องตัดความเชื่อมโยงของพวกเขาก่อน แล้วใช้วิธีขุดฐาน ชอนไชช่องโหว่ หาจุดอ่อน เพื่อสั่นคลอนรากฐาน จึงจะเอาชนะทีละคน จับทีละคนได้!”
ท้ายเสียงเต็มไปด้วยความเหี้ยมโหด”
“ภูตงูองค์นี้ มีอะไรอยู่เหมือนกันแฮะ!”
“นี่ นี่ นี่ ตัวร้ายไม่ควรเป็นพวกสติปัญญาต่ำหรอกหรือ? ทำไมสติปัญญาสูงขนาดนี้?”
“เธอไม่ใช่ตัวร้ายหรอกหรือ สติปัญญาสูงขนาดนี้!”
“ไม่กล้าคิด ไม่กล้าคิด ภูตงูกลับมีสติปัญญาสูง!”
“ซี๊ด! ถ้าฉันเป็นเด็กน้ำเต้า คงตายอย่างน่าเวทนามากแน่ ๆ...”