กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ซี๊ด! บรรยากาศแบบนี้! แรงกดดันแบบนี้!” ซูถังขยับนิ้วก้อยเล่นแล้วกลืนข้าวคำสุดท้ายลงไป
“ต้องพักกลางวันไหม?” มีคนถาม
ผู้เฒ่าเว่ยกับคนส่วนใหญ่กลับไปแล้ว ตอนนี้คนที่ยังอยู่คือคนจากสำนักจัดการสิ่งผิดปกติ
ช่วงบ่ายซูถังเป็นคนจัดการเองทั้งหมด กล่าวคือเธออยากดูอะไรก็ดูได้ตามใจ
“ไม่ต้อง ขอบคุณ!” ซูถังรีบตอบ เธอไม่ได้อยากพักกลางวันมากนัก ง่วงก็นอน ไม่ง่วงก็ไม่ต้องนอน
ตอนนี้แม้จะง่วงอยู่บ้าง แต่หลังจากเรียนมาทั้งเช้า เธอก็จำเป็นต้องผ่อนคลายอย่างเร่งด่วน
เพราะฉะนั้นเรื่องพักกลางวันเอาไว้ก่อนแล้วกัน
สุขสันต์กันหน่อย
“โอเค คุณช่วยสังเกตความคืบหน้าการเก็บพลังงานอารยธรรมด้วย พยายามอย่าให้เต็ม” หญิงสาวที่อยู่ข้างถูหงกล่าว
“ได้เลย!” ซูถังทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเค