กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ยุคแห่งตำนานแปรเปลี่ยนเป็นระเบียงคดในชั่วพริบตา ผ่านไปนับพันปี มันกลายเป็นบทความในกลางฝ่ามือของฉัน เรื่องราวของวีรชนในอดีตอาจเลือนรางอยู่บนภาพวาดในหอทาสีชาด แต่ก็ยังอยู่ท่ามกลางขุนเขาสูงทะเลกว้างและผืนฟ้าอันเวิ้งว้าง!”
ในภาพ หืม หงส์ที่มีเปลวเพลิงลุกโชนทั่วร่างบินเข้าไปในมิติที่บิดเบี้ยว ก่อนกลายเป็นหนังสือเล่มหนึ่ง มือข้างหนึ่งหยิบมันขึ้นมาแล้วพลิกอ่าน ภายในห้องอันสว่างไสวคือบทเพลงแห่งอารยธรรม
ภาพตัดไป เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังสีสันซีดเก่าแก่ บนภาพนั้นมีบุคคลในตำนานจากอดีตประทับอยู่ ดูมีชีวิตชีวาราวกับจริง
ประโยคสุดท้าย เสียงพลันสูงขึ้น กลายเป็นเสียงกังวานเจิดจ้าและปลุกใจผู้คน”