กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อุ๊ย เลี่ยง ๆ หน่อย!” แม่ถือกับข้าวเดินมา เห็นเหล่าหยางยืนอยู่ที่ประตู จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงออกจะรังเกียจเล็กน้อย
เหล่าหยางชะงัก มองแม่ตาค้างอ้าปากหวอ
เห็นเหล่าหยางไม่ขยับ แม่จึงเอ่ยอีกครั้ง “ยืนโง่อยู่ตรงนี้ทำไม?”
เหล่าหยางถอยหลังไปอย่างมึน ๆ แม่ก็เดินออกไปข้างนอกตามจังหวะ วางกับข้าวลงบนโต๊ะ ลูบหัวเหล่าหยาง แล้วพูดว่า “รอแป๊บนะ กับข้าวใกล้เสร็จแล้ว!”
เหล่าหยางนั่งลงอย่างลังเล หยิบตะเกียบขึ้นมาตักกับข้าวเข้าปากคำหนึ่ง มันร้อน หอม…”
“ฮือ ๆ มีความสุขจัง คิดถึงแม่เลย!” ชาวดวงดาวเห็นภาพนี้ก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ