กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ศัตรูถอยหนี เด็กหญิงใช้มือทั้งสองเกาะหน้าผาไว้ ส่วนเท้าทั้งคู่พยายามดิ้นรนหาที่เหยียบผนังหิน ทว่าเธอยังเด็กเกินไป ขาเล็ก ๆ อ่อนเยาว์ไม่อาจแตะร่องเว้าบนผาหินได้ ทำได้เพียงเกาะหน้าผาไว้อย่างเปล่าประโยชน์
ในความลนลาน เด็กหญิงถีบร่วงรองเท้าออกไป รองเท้าตกลงสู่ห้วงลึก ไร้แม้แต่เสียงสะท้อน
ภาพเลื่อนขึ้นด้านบน เด็กหญิงใช้มือทั้งสองจิกเกาะหน้าผาไว้แน่น ใบหน้ามีรอยแผลจากการดิ้นรนจนโลหิตย้อมใบหน้าอ่อนเยาว์ของเธอให้แดงฉาน ภายใต้แสงธรรมชาติ ภาพนั้นดูสมจริงเป็นพิเศษ
“แม่!” ในยามสิ้นหวัง เด็กหญิงเผลอร้องเรียกคำเรียกขานที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้าออกมาโดยไม่รู้ตัว”
เสียงร้องที่เจือสะอื้นทำให้ชาวดวงดาวซึ่งกำลังดูไลฟ์สดใจสะท้านขึ้นมาในทันใด