กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คราวนี้คือ “พิทักษ์” ดนตรีกลับเร้าใจยิ่งขึ้น เสียงของผู้หญิงก็สูงขึ้นเล็กน้อย
“พวกมันกล่าวว่า จงหยิบแผ่นศิลาลาพิสขึ้นมา อ่านออกเสียงดัง ๆ จงรู้ว่าอิฐโคลนนั้นหลอมมาจากสิ่งใด จงรู้ว่ารากฐานกำแพงนั้นผู้ใดเป็นผู้วาง!”
ก้อนหินขนาดมหึมาที่ไม่เป็นรูปทรงปรากฏขึ้นในภาพ ฉากหลังเป็นสีทองร้อนระอุ มือที่เหมือนมีหลายแขนงสองข้างกางออกปกป้องอยู่เบื้องหน้า กั้นอำพันดวงหนึ่งที่อยู่ตรงกลางไว้ ตั้งตระหง่านอย่างมั่นคงหนักแน่นในความว่างเปล่า
ประกายแสงนุ่มนวลอบอุ่นแผ่ออกมาจากอำพัน แสงเหล่านั้นถักทอเข้าด้วยกัน กลายเป็นวงแสงอันเป็นเอกลักษณ์ ล้อมรอบเรือนกายดุจหินนั้น ทำให้มันเด่นชัดเป็นพิเศษในจักรวาลอันมืดมิด”