กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันฝันเห็นลำแสงหนึ่ง และถ้วยผลึกใบหนึ่ง”
เสียงไวโอลินดังขึ้น แฝงด้วยความฮึกเหิมเล็กน้อย
ความมืดเริ่มค่อย ๆ เลือนหาย สีสันพร่าเลือนปรากฏขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น สีฟ้าคือท่วงทำนองหลักของภาพ ท่ามกลางจักรวาล ครรลองดวงดาวสีฟ้าหมุนจากจุดศูนย์กลางขึ้นไปด้านบน มีดวงดาวนับไม่ถ้วนกระจายอยู่ทั่ว
เสียงนั้นทุ้มต่ำลง ราวกับกำลังเล่าเรื่องบางอย่าง
“นี่คืออะไร?” กู้สือเฟิงเพิ่งดิ้นหลุดออกมาจากวิดีโอของพี่สาวกู้ซือจิ้งได้อย่างยากลำบาก ตั้งใจจะดูวิดีโอของบรรพบุรุษเพื่อผ่อนคลาย พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นฉากงดงามตระการตานี้
“เดี๋ยวนะ นี่คือจักรวาลเหรอ?” คอมเมนต์ลอยเริ่มปรากฏคำถาม
“จักรวาลไม่ควรจะเต็มไปด้วยแสงวุ่นวาย ดวงดาวหนาแน่นยั้วเยี้ย และฝูงอุกกาบาตที่ไม่รู้ว่าจะเจอเมื่อไหร่หรอกเหรอ?”