เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ยามค่ำคืน เมื่อมองจากระยะไกล จะเห็นหอศาลาแห่งหนึ่งสว่างไสวด้วยแสงไฟ
ผิวน้ำในทะเลสาบใต้หอศาลาเรียบสงบไร้ระลอก ภายใต้แสงไฟที่สาดสะท้อน ยิ่งดูระยิบระยับงดงามขึ้น
ยามนี้ บนผืนน้ำมีเรือเล็กกระจายเป็นกลุ่ม ๆ กำลังมุ่งหน้าไปยังหอศาลา
ไม้พายแหวกผิวน้ำ เงาหอศาลาที่สะท้อนอยู่แตกกระจายแล้วกลับมารวมกันอีกครั้ง บนเรือเล็กมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีเหลืองลายทอจาง ๆ มัดผมทรงหางม้าสูง กำลังชื่นชมความรุ่งเรืองตรงหน้า
เรือเล็กแล่นเข้าใกล้ ตรงกลางเป็นหอศาลาหลักสูงตระหง่าน เชื่อมต่อกับหอศาลาข้างเคียงทั้งซ้ายและขวาด้วยทางเดินลอยฟ้า เผยให้เห็นความงามแห่งความสมมาตรและกลมกลืนอย่างเต็มที่
ใต้ทางเดินลอยฟ้าทั้งสองแห่งห้อยโคมไฟเป็นพวง ๆ ภายใต้แสงไฟเจิดจ้านี้ มองเห็นชายคาเหินและชุดค้ำชายคาของหอศาลาได้อย่างชัดเจน”
เหลียวอวี้ฉื่อมองภาพตรงหน้า สมองที่เดิมว่างเปล่าก็เริ่มหมุนวนอย่างบ้าคลั่งทันที แบบจำลองบนคอมพิวเตอร์แสงถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว
เหลียวอวี้ฉื่อตื่นเต้นจนมือสั่นเบา ๆ
เมื่อครู่เขาเห็นอะไร? สิ่งก่อสร้างจากโบราณกาลแบบเต็มรูปแบบ! แถมข้างในยังมีชายคาเหินและชุดค้ำชายคาตามตำนานอีก!
ในคลังความรู้เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมโบราณ สมองกลอัจฉริยะมีคำสองคำนี้อยู่ แต่ให้คำอธิบายไว้เพียงกว้าง ๆ เท่านั้น