เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ปี๊น ๆ!”
“นี่ จะไปไม่ไป!” รถที่อยู่ข้างหลังบีบแตร ซูถังที่เผลอไถคลิปสั้นโดยไม่รู้ตัวได้สติขึ้นมา รีบเดินหลบไปข้างทางอย่างอับอายทันที
มือบ้าเอ๊ย ทำไมถึงไถคลิปขึ้นมาได้เนี่ย?
เพื่อไม่ให้โทรศัพท์มือถือยั่วยวนใจได้อีก ซูถังจึงกดปิดหน้าจอแล้วเก็บกลับเข้ากระเป๋า
รีบกลับบ้านดีกว่า ยังต้องกลับไปทำกับข้าวอีก
“สวรรค์เอ๊ย ช่วยเสกเงิน 1 ล้านให้ฉันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยทีได้ไหม แล้วก็ให้งานที่เข้างานเก้าโมงเลิกห้าโมง ไม่ต้องทำงานล่วงเวลา หยุดเสาร์อาทิตย์ทั้งสองวัน แถมบ้านขนาด 800 ตารางเมตรให้อีกหลังด้วย!”
ซูถังถอนใจคร่ำครวญ ก่อนจะหลุดหัวเราะกับคำพูดของตัวเองที่ขอแล้วขออีกไม่รู้จักพอ
แต่หลังจากอธิษฐานขอพรให้ตัวเองไปชุดใหญ่ ซูถังกลับอารมณ์ดีขึ้นมาก เธอขยับกระเป๋าแล้วเดินไปยังห้องเช่าด้วยฝีเท้าเบิกบาน