0287

⬢⬢⬢

ตอนที่ 287 พี่น้องร่วมโต๊ะอาหาร

ทั้งสี่คนมองไปยังทางนั้น

ในขณะนี้บนใบหน้าของสุ่ยชิงเหมี่ยวไม่มีความบ้าคลั่งหลงเหลืออยู่ มีเพียงความสงบราบเรียบเต็มเปี่ยม

สุ่ยชิงเหมี่ยวเอ่ยปากในตอนนี้ ต้องการจะสื่อถึงอะไรกันแน่?

“ขอโทษด้วย!”

สุ่ยชิงเหมี่ยวลุกขึ้นยืน ก้มตัวลงจนหน้าผากกระแทกเข้ากับโต๊ะ เกิดเสียงดังโป๊กขึ้นมา

“พ่อ เราไปกันเถอะ!”

เอ่ยจบ เขาก็ลุกขึ้นแล้วจูงมือสุ่ยฮวาหรงเดินออกไปทางด้านนอก

เรื่องนี้ทำเอาลู่เฟิงคาดไม่ถึงเล็กน้อย