0059

⬢⬢⬢

ตอนที่ 59 ผมเป็นคนจำฝังใจ

ทันทีที่คำพูดนั้นสิ้นสุดลง ลู่เฟิงไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ไป๋ซินเหยียนกลับหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที

แต่ยังโชคดีที่ลู่เฟิงคอยเข็นรถอยู่ด้านหลัง จึงมองไม่เห็นสีหน้าของเธอ

ไม่อย่างนั้นต้องเห็นใบหน้าที่แดงระเรื่อด้วยความอายของเธอแน่!

เธอเองก็ไม่รู้ว่านึกอย่างไรถึงพูดประโยคแบบนั้นออกมาได้

เมื่อเข้าลิฟต์ ทั้งสองก็ตรงไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดิน

ไป๋ซินเหยียนตกอยู่ในความเงียบ

ส่วนลู่เฟิงกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องของจูจื่ออ๋างเมื่อครู่

ถ้าอย่างนั้น ก็น่าจะเป็นท่านประธานจูคนนั้นของบริษัทดนตรีสินะ