0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 54 ยื่นมือไม่ตีหน้าคนยิ้มแย้ม

เมื่อเห็นทิศทางที่ลู่เฟิงชี้ไป

ในตอนแรกหย่าเอ๋อร์ค่อนข้างตกใจ เธอคิดว่าลู่เฟิงหมายตานาฬิกาเรือนที่เธอเลือกไว้

เธอรีบขยับกายเข้าไปใกล้ชายวัยกลางคนข้าง ๆ แล้วเอ่ยอย่างกังวลว่า “พ่อบุญธรรมคะ ซื้อเรือนนี้ให้หนูเถอะนะ!”

มือของเธอยังดึงมือที่ชายวัยกลางคนโอบรัดเอวเธออยู่ให้ต่ำลงอีก

เมื่อสัมผัสได้ถึงตำแหน่งมือของตน ชายวัยกลางคนก็ชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าหย่าเอ๋อร์จะใจกล้าถึงเพียงนี้ แต่ก็นับว่าเข้าทางพอดี!

ปลายนิ้วของเขาชื้นเหงื่อเล็กน้อย เขาขยับมันขึ้นไปเบา ๆ

หย่าเอ๋อร์ส่งเสียงครางแผ่ว ๆ จนแทบจะหมดแรง

“ร้ายกาจจริง!”