0001

⬢⬢⬢

ตอนที่ 1 เลิกรา และการเปิดใช้งานระบบ

“ลู่เฟิง พวกเราเลิกกันเถอะ!”

ภายในร้านกาแฟไบโอนิกที่จำลองธรรมชาติไว้อย่างเขียวขจี ลู่เฟิงมองร่างโปร่งระหงตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

แม้จะเป็นช่วงกลางฤดูร้อน ทว่าภายในร้านกลับมีลมเย็นพัดผ่าน ประกอบกับเถาวัลย์สีเขียวขจีโดยรอบ ทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับอยู่ในอ้อมกอดของธรรมชาติจริงๆ

ผมยาวสลวยจรดเอว ชุดเดรสยาวสีขาวรัดรูปเผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าอันเย้ายวน ประกอบกับใบหน้าที่งดงามราวกับภาพวาด ร่างของหลี่เสวี่ยถงถือเป็นทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดภายในร้านแห่งนี้

“ลู่เฟิง ได้ยินที่ฉันพูดไหม?”

หลี่เสวี่ยถงที่นั่งอยู่ตรงข้ามลู่เฟิงมีสีหน้าลำบากใจ เมื่อเห็นว่าลู่เฟิงดูเหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดจนไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูด เธอจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นอีกรอบ

“อ้อ อ้อ? เธอพูดว่าอะไรนะ เสวี่ยถง?”