เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 405
หลังปิดประตูไม้บาง ๆ ลง เจียงลี่วางมือลงบนบานประตู เพียงออกแรงเล็กน้อยก็รู้สึกได้ว่าประตูไม้อาจแตกหักลงตรงหน้าได้ทุกเมื่อ ช่างเปราะบางราวกับมีไว้แค่ประดับเท่านั้น
ตอนนี้ก็ไม่มีวัสดุสำหรับเสริมความแข็งแรงให้ประตูแล้ว อาศัยเพียงประตูไม้บาง ๆ บานนี้ต้านทานอันตราย จะใช้ได้ผลจริงหรือ?
ถึงจะใช้ไม่ได้ก็ไม่มีทางเลือกอื่น นางเคยคิดจะใช้ธาตุโลหะและธาตุไม้ในจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติมาเสริมความแข็งแรงให้ประตู แต่พอคิดอีกที ต่อให้ประตูแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ขวางผีไม่ได้อยู่ดี
อีกอย่าง ประตูของคนเผาศพคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้เสริมความแข็งแรง หากจู่ ๆ นางทำเช่นนั้นขึ้นมา พรุ่งนี้เช้าอาจถูกจับสังเกตได้ง่าย
เจียงลี่มีวิธีเอาชีวิตรอดอยู่หลายอย่าง
นางมีระฆังซ่อนรอยที่สามารถปกปิดกลิ่นอายได้ ต่อให้อุปกรณ์วิญญาณชิ้นนี้ใช้ไม่ได้ผล นางก็ยังใช้ธาตุไฟในเบญจธาตุเพิ่มความร้อนแรงให้เปลวไฟในเตาเผาศพได้
แสงสุดท้ายที่ลอดผ่านช่องประตูถูกความมืดกลืนกินไปจนหมด สถานีเผาศพจมสู่ความเงียบสงัดราวกับความตาย
จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่เจียงลี่ก็แค่รู้สึกประหม่าอยู่บ้างเท่านั้น
ตอนเพิ่งข้ามมิติมาใหม่ ๆ นอกจากถ้ำในบ้านนิรภัยแล้ว สถานที่อื่นล้วนเต็มไปด้วยอันตราย ตอนนั้นนางเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง ร่างกายก็ไม่แข็งแรงนัก ทุกคืนยังต้องอยู่อย่างหวาดระแวง เพราะมีอสูรผีจ้องเขมือบอยู่ด้านนอกบ้านนิรภัย