เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 369
ถ้ำแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากเมืองตงเย่ามากนัก ทว่าค่ำคืนนี้กลับไม่สงบ พื้นดินคล้ายกำลังสั่นสะเทือน เสียงคำรามราวกับสัตว์ป่าดังมาจากที่ไกล ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนใกล้เข้ามา
เจียงลี่แนบตัวอยู่กับผนังถ้ำ ตรงปากถ้ำมีประตูเหล็กกล้าติดตั้งอยู่ ปิดกั้นทางเข้าไว้อย่างแน่นหนาไร้ช่องโหว่ บริเวณด้านบนของประตูมีช่องระบายอากาศอยู่ช่องหนึ่ง
ภาพตรงหน้าทำให้เธอนึกถึงที่พักพิงในถ้ำบนภูเขาลั่วเยว่ ที่นั่นเป็นที่อยู่อาศัยแห่งแรกของเธอหลังจากทะลุมายังโลกใบนี้ ตอนนี้ราวกับเธอได้ย้อนกลับไปอยู่ในช่วงเวลานั้นอีกครั้ง ถ้ำมืดมิดและหนาวเย็น ประตูที่ติดตั้งขึ้นอย่างเร่งรีบไม่อาจเป็นปราการป้องกันอันตรายให้เธอได้ หากเผชิญกับฝูงสัตว์อสูรภัยพิบัติ ประตูบานนี้คงต้านทานได้ไม่นานนัก
วิธีป้องกันหลักยังคงเป็นระฆังซ่อนรอย ซึ่งเป็นอุปกรณ์วิญญาณชั้นสูง ขอบเขตการซ่อนเร้นของมันครอบคลุมทั่วทั้งถ้ำ