กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299
"ที่นี่เปิดรับทุกคนที่พลัดถิ่นไร้ที่อยู่อาศัย การที่คุณมาถึงที่นี่ได้ แสดงว่าคุณเองก็คงไม่มีที่ให้ไปแล้วใช่ไหมคะ?"
หญิงสาวลุกขึ้นจากพื้น ดูเหมือนจะลืมเหตุการณ์ที่เจียงลี่เพิ่งปล่อยลูกไฟใส่เธอไปเสียสนิท ราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมบทสนทนาเอาไว้ ทว่าประกายมีชีวิตชีวาในแววตาและรอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้า กลับบ่งบอกเจียงลี่ว่าเธอเป็นเด็กสาววัยแรกรุ่นที่เปี่ยมไปด้วยพลังและความสดใส
เจียงลี่ครุ่นคิด