กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284
อวี้ซุ่นอันไม่ได้กินจุเหมือนเจียงลี่ อีกทั้งทักษะของเขาก็ไม่ใช่สายพลังกาย เพียงอยู่ในช่วงต้นของขั้นหลอมผิว พลังงานที่ต้องใช้จึงมีไม่มาก แค่ขนมปังดำสองชิ้นก็อิ่มแล้ว เขากินคู่กับน้ำ แม้จะแข็งและเคี้ยวยาก แต่ก็ยังอร่อยกว่าเนื้อแมลงที่คาวจนแทบกลืนไม่ลงมากนัก
เจียงลี่เดินทางผ่านเส้นทางภูเขามาตลอดทั้งวัน เส้นทางส่วนใหญ่เป็นแนวดิ่ง ซึ่งไม่ได้ทำให้เธอสิ้นเปลืองพลังกายมากนัก สิ่งที่ทำให้เหนื่อยจริง ๆ คือแมลงที่คอยจู่โจมเธอเป็นระยะ ระหว่างทางต้องต่อสู้ไปด้วย ปีนป่ายไปด้วย จนพลังกายลดลงเกือบหมด ความหิวจึงเริ่มชัดเจนขึ้น
มื้อเช้าเธอกินปูทะเลไปเพียงครึ่งตัว ส่วนมื้อเย็นกินไปสองตัว และแบ่งให้เสี่ยวชุนที่ยังหลับใหลอีกหนึ่งตัว