เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280
เจียงลี่ทำราวกับไม่รู้เจตนาของเขา แบ่งปูทะเลครึ่งหนึ่งให้เสี่ยวชุน ส่วนตัวเธอกอดปูทะเลอีกครึ่งหนึ่งไว้แล้วรีบกินอย่างรวดเร็ว แทบไม่ได้เคี้ยวก็กลืนลงไปแล้ว ก่อนหน้านี้เธอกินไปสองตัวแล้ว ตอนนี้กินตัวที่สามก็ยังไม่รู้สึกเบื่อ เพียงแต่ไม่ได้รู้สึกประทับใจเหมือนตอนที่ได้กินคำแรกอีกแล้ว
ต้องรีบเดินทาง เวลานี้การกินไม่ใช่เพียงเพื่อชิมอาหารเลิศรส แต่เป็นการเติมท้องให้อิ่มโดยแท้ จึงต้องรีบกินให้หมดโดยเร็ว
วิญญาณภาพเอ่ยขึ้นข้าง ๆ ว่า "เจ้าหมอนั่นกำลังจะหนีแล้ว"
เจียงลี่ไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา
หนีไปสิ ที่นี่อยู่สูงจากพื้นดินมาก ความสูงเทียบได้กับตึกยี่สิบกว่าชั้น เขาเพิ่งอยู่ในขั้นหลอมผิวระดับหนึ่ง เพิ่งเริ่มต้นหลอมผิวเท่านั้น ด้วยพลังกายของเขา หากกระโดดลงไปจากที่สูงขนาดนี้ แม้จะไม่ถึงตาย แต่ก็ต้องพิการอย่างแน่นอน