เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269
เธอไม่ใช่ตัวเธอคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เธอมีความผูกพันกับเสี่ยวชุนไม่น้อยเช่นกัน
โชคดีที่เสี่ยวชุนเชื่อฟัง เมื่อรู้ว่าเธอไม่อนุญาตให้ออกไปไหน มันก็ยอมก้มหน้าก้มตาแทะขาแมลงยุงดอกไม้แต่โดยดี ก่อนข้ามมิติมา ยุงเป็นเพียงแมลงตัวเล็กที่บี้ตายได้อย่างง่ายดาย แต่ยุงดอกไม้ที่นี่มีขาข้างหนึ่งใหญ่พอ ๆ กับต้นขาของเธอ เนื้อก็มีมาก เสี่ยวชุนกินอย่างเอร็ดอร่อย
ขาของยุงไม่ได้ผ่านการปรุงสุก จึงมีน้ำจากเนื้อไหลออกมามาก เสี่ยวชุนกินราวกับกำลังดื่มน้ำแกง ไม่ต้องกังวลว่าจะสำลัก
เจียงลี่เดินต่อไปอีกระยะหนึ่ง ในที่สุดก็มาถึงสถานที่ปลอดภัยที่วิญญาณภาพบอกไว้
นับว่าปลอดภัยจริง ๆ ที่นี่เป็นซอกหินขนาดยักษ์ มีพื้นที่กว้างขวาง ด้านหลังเป็นต้นไม้แห้งที่ล้มลง เธอตรวจสอบทุกซอกทุกมุมแล้ว ไม่พบว่ามีอันตรายซ่อนอยู่