กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254
"ฉันไม่กิน" เจียงลี่เหลือบมองเพียงแวบเดียวก็เบือนสายตาหนี
ร่างอ้วนกลมของเสี่ยวชุนสั่นระริก ปีกสั้นจิ๋วทั้งสองข้างกระพือไปมา มันเชิดหัวขึ้นแล้วค่อย ๆ เดินมาหยุดข้างเท้าเธอ ก่อนจะยกจะงอยปากแหลมขึ้น เตรียมจิกลงบนเท้าของเธอ
เจียงลี่ "!!"
เธอรีบถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วพูดว่า "ฉันกิน ฉันกินก็ได้!"
เจียงลี่รู้สึกสังหรณ์ใจว่า หากเธอยังคงปฏิเสธต่อไป เสี่ยวชุนคงคาบสัตว์ประหลาดตัวนี้เดินตามเธอไปไม่ห่าง จนกว่าจะได้เห็นกับตาว่าเธอกินมันลงไปจริง ๆ ถึงจะวางใจ
พูดได้คำเดียวว่า นี่คือความรักที่เสี่ยวชุนมีต่อเธอสินะ