เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240
หอคอยเหล็กดำตั้งอยู่นอกเขตที่พักอาศัย ห่างไกลจากย่านชุมชนที่พลุกพล่าน บริเวณนี้เต็มไปด้วยซากปรักหักพังและถูกทิ้งร้างมานานแล้ว จากเศษซากอาคารบ้านเรือนและซากปรักหักพังที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา พอมองออกได้ว่าครั้งหนึ่งที่นี่เคยเป็นเขตที่พักอาศัย มีผู้คนจำนวนไม่น้อยอาศัยอยู่ที่นี่
ปัจจุบันสถานที่แห่งนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง รกร้างไร้ผู้คน ไม่เห็นแม้แต่เงาคนสักคน เบื้องหน้ามีเจดีย์หลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ หลังคากระเบื้องสีเทาและชายคาของเจดีย์พังเสียหายจนแทบไม่เหลือสภาพ หน้าต่างไม้บิดเบี้ยวเอียงกระเท่เร่ พอมองลอดเข้าไปในตัวเจดีย์ได้เลือนราง ภายในมืดสนิท
เจียงลี่กำลังจะถามหวงโกวว่าทำไมที่นี่ถึงกลายเป็นสภาพเช่นนี้ แต่กลับเห็นเด็กหนุ่มแอบชำเลืองมองเธอเป็นระยะ พอเธอหันไปสบตา เขาก็รีบเบือนหน้าหนี ก่อนจะหลับตาชมเชยเธอเสียยกใหญ่