กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224
เจียงลี่คิดจะหยิบตะเกียงน้ำมันออกมาจากหยกห้อยเอวตามสัญชาตญาณ นับตั้งแต่เมล็ดเห็ดดอกตะวันเติบโตจนสุกงอม นางก็เติมผงดอกตะวันลงไปในตะเกียงน้ำมันทุกดวง ทำให้แสงสว่างเพิ่มขึ้นหลายเท่า สามารถส่องสว่างไปทั่วทุกบริเวณที่สายตามองเห็นได้อย่างชัดเจน
แต่สิ่งที่นางคาดไม่ถึงก็คือ หยกห้อยที่แขวนอยู่บนคอได้หายไปแล้ว ไม่เพียงเท่านั้น คมเซี่ยที่เหน็บอยู่ตรงเอวก็ไม่อยู่ด้วยเช่นกัน
นางใช้มือคลำไปทั่วร่างกาย เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ไม่ใช่ชุดที่นางใส่ก่อนก้าวเข้าไปในภาพวาด หากแต่เป็นกระโปรงยาวคลุมเข่า ตรงชายกระโปรงสัมผัสได้ถึงไข่มุกกลมเกลี้ยงหลายเม็ด รองเท้าที่สวมเป็นรองเท้าหนังทรงเล็ก ส่วนเส้นผมก็ยาวขึ้นเล็กน้อยจนปกคลุมหัวไหล่
นี่ไม่ใช่ร่างกายของนาง