เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209
ช่วงเวลานี้ เธอต้องรีบผลิตน้ำยาหลอมผิวให้ได้โดยเร็ว ตอนนี้น้ำมันวิญญาณมีเพียงพอแล้ว สามารถนำมาผลิตน้ำยาได้อีกไม่น้อย
เธอต่อแถวอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงคิวของเธอเสียที เธอออกจากหมู่บ้านหั่วเหยียน ส่วนเซิ่งซูจิ่งและพวกเขาอยู่ข้างหน้าเธอ จึงออกไปก่อนนานแล้ว
เจียงลี่เรียกพวกปูออบซิเดียนออกมาในสถานที่ไร้ผู้คน จากนั้นก็อุ้มเจ้าไก่โง่ขึ้นมา แล้วนั่งบนหลังเสี่ยวฮุย ก่อนจะบอกเจียงอวี๋ว่า "ไปเมืองตงเย่า ฉันขอพักสักหน่อย"
เจียงอวี๋ถือแผนที่ไว้ในมือ ตอบรับว่าได้
เจียงลี่ใช้การเข้าฌานแทนการพักผ่อน นั่งขัดสมาธิหลับตาลง เบื้องล่างไม่สั่นสะเทือนแม้แต่น้อย ทั้งยังมั่นคงราบเรียบ พวกเขามุ่งหน้าเดินทางต่อไปเรื่อย ๆ
ขอบฟ้าปรากฏเป็นสีเทาตะกั่ว แสงสลัวส่องลอดผ่านชั้นเมฆลงมากระทบบนตัวปูออบซิเดียน พวกมันข้ามเส้นทางภูเขาขรุขระ มุ่งหน้าสู่เมืองตงเย่า
……