เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197
เจียงลี่มีพลังจิตสูง จึงไม่ได้รับผลกระทบจากกลิ่นหอม แต่เมื่อได้กลิ่นนั้น สิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวเธอกลับไม่ใช่กลิ่นน้ำหอม หากเป็นกลิ่นหอมของอาหารต่างหาก
กลิ่นนั้นกระตุ้นความอยากอาหารในท้องของเธอ ทั้งที่ตอนเช้าก็กินอาหารมาแล้วแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกหิวขึ้นมา น้ำลายก็ไหลออกมาไม่หยุด
ทันทีที่เธอกลืนน้ำลาย ไก่โง่ในอ้อมแขนก็เริ่มก่อเรื่องอีกครั้ง แม้แต่เธอก็ยังรั้งมันไว้ไม่อยู่ มันกระพือปีกที่ขนแหว่งเป็นหย่อม ๆ ก่อนจะบินพรวดออกไปจากตรงหน้า ส่งเสียงร้องก๊าก ๆ ไม่หยุด แล้ววิ่งไล่ตามกลิ่นหอมนั้นไป
เจียงลี่ "………"
เปลือกตาของเธอกระตุกอย่างแรง
ไก่โง่เป็นไก่ที่หิวจนแทบตายอยู่แล้ว พอได้กลิ่นหอมเข้า จะไม่วิ่งตามไปได้อย่างไร
เธอเงยหน้าถอนหายใจ ก่อนจะคิดในใจ
"ไก่โง่ตายไปเสียก็ดี อย่างไรก็มีแต่จะถ่วงแข้งถ่วงขาฉัน"