เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188
เจียงลี่เข้าไปในศาลเจ้าก่อน ส่วนอีกหกคนหยุดรออยู่ด้านนอก
ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็น แต่เมื่อหยุดอยู่กับที่ในตอนนี้ อูหลี่หันไปมองก็เห็นใบหน้าของหัวหน้าบวมเป่งจนสะดุ้งโหยง
"หัวหน้า คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"
คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นต่างได้ยินคำพูดของเธอ จึงอดไม่ได้ที่จะมองตามสายตาไปยังแก้มทั้งสองข้างของเซิ่งซูจิ่ง ใบหน้าของเขาบวมตุ่ย แดงก่ำทั้งสองข้าง เดิมทีใบหน้าหล่อเหลาคมคาย บัดนี้กลับบวมจนแทบไม่ต่างจากหัวหมู หากไม่เพ่งมองให้ดี คงจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าคือเขา
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซิ่งซูจิ่งถึงเพิ่งรู้ตัว เขาสัมผัสได้ถึงอาการชาและความเจ็บแปลบที่แก้มทั้งสองข้าง จึงสูดปากด้วยความเจ็บปวด ก่อนยื่นมือไปคลำดู แต่เพราะใบหน้าบวมมาก แม้แต่จมูกก็ยังคลำไม่เจอ
เขานึกขึ้นได้ว่า หลังจากหมดสติไป คนที่ปลุกเขาให้ฟื้นขึ้นมาก็คือเจียงลี่