กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157
เธออ่านมันจบแล้วก็เบือนสายตาไปยังหุ่นไม้ซึ่งยังคงคุกเข่าอยู่ครึ่งตัวด้านข้าง มันสบตากับเธอแล้วเอ่ยขึ้น
"คุณหนู มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ"
เจียงลี่ตั้งชื่อให้มันใหม่ว่า 'เจียงอวี๋' พลางเอ่ย "ตอนนี้ยังไม่ต้อง"
เธอย้อนคิดทบทวนกับตัวเอง เหตุใดเจียงอวี๋ถึงได้ปลุกจิตสำนึกของตัวเองขึ้นมา? อาจเป็นเพราะท่าทีที่เธอปฏิบัติต่อมันเหมือนกับมนุษย์ปกติทั่วไป ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง มันเป็นเพียงหุ่นไม้ไม่ใช่คน และท่าทีของเธอนี่เองที่จะส่งผลกระทบต่อมันด้วย
เมื่อจัดการปัญหาของมันเสร็จ เจียงลี่ก็มองหาต้นไม้แห้งเพื่อระบุพิกัดที่ตั้งของตน
เธอก้มหน้าลงใช้นิ้วชี้ไปยังดินแดนรกร้างบนแผนที่ 'ฉันน่าจะอยู่ที่นี่ หากเดินหน้าต่ออีกประมาณครึ่งวันก็จะถึงเมืองแห่งหนึ่ง'