กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144
เป็นสิ่งที่เฮยอวิ๋นโปรยไว้ก่อนนอน เขานั้นไม่ได้ดูหยาบกระด้างเหมือนรูปลักษณ์ภายนอกเลยแม้แต่น้อย กลับละเอียดรอบคอบเป็นอย่างยิ่ง ตอนที่ตัดฟืนเขาได้หาเศษกิ่งไม้แห้งมาบางส่วนแล้วโรยไว้รอบตัว เขานอนแนบชิดไปกับพื้น หากมีใครเหยียบถูกกิ่งไม้จนเกิดเสียงขึ้นมาล่ะก็ เขาจะสามารถรับรู้ได้ทันที
เขามีความระแวดระวังตัวสูงมาก ตามหลักแล้วผู้คนที่เดินทางมาตลอดทั้งวัน ร่างกายและจิตใจย่อมเหนื่อยล้ามานาน หลับตาลงก็จะเข้าสู่ห้วงนิทราลึกทันที แต่เขากลับรักษาสภาพการนอนหลับตื้นไว้ตลอดเวลา
นี่ก็เป็นเรื่องปกติ ในโลกที่ผู้คนกินกันเองเช่นนี้ หากเผลอเรอเพียงชั่วแวบเดียว ก็จะต้องพบจุดจบอย่างไร้ที่ฝังศพอย่างแน่นอน
เจียงลี่เอ่ยขอบคุณเฮยอวิ๋นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ขอบคุณนะพี่เฮยอวิ๋น"