เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142
เจียงลี่มีพลังสังเกตเฉียบคม ผ่านสายตาที่ระมัดระวังของชายฉกรรจ์ นางมองเห็นคนสี่คนที่อยู่ไม่ไกลและใกล้รถล้ำค่าที่สุด ทั้งสี่คนเป็นชายรูปร่างผอมแห้งดั่งลิง ดวงตาดุจหนูขโมย มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี ทว่าสวมชุดผ้าฝ้ายหนานุ่มหนาแน่น ต่างจากชาวบ้านอพยพส่วนใหญ่ที่สวมเสื้อผ้าเก่าทำจากป่านหยาบ สวมทับกันหลายชั้นจนดูพองหนา แต่ประสิทธิภาพการรักษาความอบอุ่นสู้ชุดผ้าฝ้ายไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
สายตาของคนทั้งสี่กวาดมองสำรวจชาวบ้านด้านหลังอยู่ตลอดเวลา เพื่อดูว่าพวกเขากินเนื้อแห้งกันหมดแล้วหรือยัง ทุกการกระทำของชาวบ้านไม่รอดพ้นจากสายตาของพวกเขา โดยเฉพาะเจียงลี่และเจียงอวี๋ที่เพิ่งเข้าร่วมขบวนอพยพมาอย่างกะทันหัน
เมื่อเห็นว่าในมือของนางถือเนื้อแห้งสำหรับสองคน สายตาที่เต็มไปด้วยความโลภจึงจ้องเขม็งมาที่นางไม่วางตา