เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 130
แมวเขี้ยวศิลาตนนี้มีประสาทสัมผัสด้านการดมกลิ่นที่เฉียบคมแบบสัตว์ตระกูลแมว ต่อให้ปูออบซิเดียนยังไม่ทันเข้าใกล้ มันก็สามารถได้กลิ่นเหม็นคาวของอวัยวะภายในจนขนฟูด้วยความตกใจ ยืนแนบติดผนัง เบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปที่มัน
เสี่ยวฮุยคิดว่ามันไม่รู้ว่าจะกินอย่างไร จึงจัดการโชว์การกินให้ดูต่อหน้า คีบอวัยวะภายในชิ้นหนึ่งเข้าปาก เคี้ยวตุบ ๆ ส่ายหัวไปมาด้วยความถูกอกถูกใจ
ในที่สุดแมวเขี้ยวศิลาคือก็นึกออก มันรีบโบกมือแสดงท่าทีปฏิเสธเป็นการใหญ่
มันกินหิน ไม่กินเนื้อ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอวัยวะภายในที่เหม็นคาวพวกนั้น
เมื่อเสี่ยวฮุยเห็นว่ามันไม่ชอบ ก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมรับอวัยวะภายในของตนเอง แน่นอนว่ามันย่อมไม่ยอมรับหินของอีกฝ่ายเช่นกัน จึงลากอวัยวะภายในคลานกลับเข้าไปในห้องเพาะปลูกด้วยท่าทางหงอยเหงา
แมวเขี้ยวศิลา: "………"