กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 128
เมื่อมันดิ้นกระตุก พื้นดินก็สั่นสะเทือนตามไปด้วย ลำตัวส่วนหางที่ซ่อนอยู่ฟาดสะบัดกลางอากาศ ต้นไม้แห้งตายบริเวณใกล้เคียงถูกชนหักโค่นจนหมด ทำให้เจียงลี่มองเห็นความยาวคร่าว ๆ ของมันได้อย่างชัดเจน
กะด้วยสายตาแล้วมีความยาวไม่ต่ำกว่าสิบเมตร ลำตัวที่เลื้อยคืบมีเกล็ดสีเขียวเข้มลวดลายด่างเป็นหย่อม ๆ ส่วนบริเวณใกล้ส่วนหัว เกล็ดกลับมีลวดลายคล้ายใบหน้ามนุษย์ ยามที่มันเคลื่อนไหว ใบหน้านั้นก็ปรากฏให้เห็นราง ๆ สลับกับเลือนหายไป ชวนให้ผู้พบเห็นขนลุกขวัญผวา
ไม่นานงูเหลือมยักษ์ก็สงบลงจากความเจ็บปวด ดวงตางูอีกข้างที่ยังสมบูรณ์เต็มไปด้วยความเคียดแค้น จ้องเขม็งไปยังร่างของเจียงลี่ มันไม่สนใจแม้กระทั่งปูออบซิเดียนที่หมอบอยู่บนพื้น สะบัดลำตัวพุ่งเข้าใส่เธออย่างดุเดือด