กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109
เมื่อการสวดมนต์สิ้นสุดลง การเซ่นไหว้พิธีการจึงเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ
มีชายฉกรรจ์สองคนสีหน้าตึงเครียด พยายามสุดกำลังเพื่อเก็บงำความโศกเศร้าไว้ในก้นบึ้งแววตา พวกเขาเดินด้วยความเคารพอย่างหาที่สุดมิได้เข้าไปในศาลางานดิน วางร่างไร้ชีวิตที่ถูกรีดเลือดจนหมดสิ้นลงบนพื้น จากนั้นจึงถือถังไม้ตรงไปยังหน้าเทวรูป เทเลือดที่บรรจุอยู่จนเต็มถังราดรดลงบนเทวรูปนั้น
ในชั่วพริบตาที่เทวรูปขนาดเท่าศีรษะมนุษย์สัมผัสกับโลหิต มันกลับคล้ายฟองน้ำที่มีชีวิต ชีพจรทุกหยดถูกดูดซึมเข้าไปบนพื้นผิวของเทวรูป ผิวเนื้อดินสีทึบแผ่ประกายแสงสีทองจาง ๆ ออกมา
ภาพอันเป็นปาฏิหาริย์นี้ทำให้ชาวบ้านกลุ่มใหญ่ที่อยู่ด้านนอกต่างพากันหมอบกราบลงกับพื้นดิน ปากพร่ำพรูท่องมนต์ภาวนาขอความคุ้มครองจากเทพเจ้า