กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87
ซ่งเอ้อร์ไม่ได้สติหลุดเพราะคำพูดของเจียงลี่ เขาพิงแผ่นหลังเข้ากับผนังตรอก อาศัยกำแพงหลบระยะยิงธนูของเธอ ก้มหน้ามองแขนข้างที่ถูกลูกศรยิง
ลูกศรหายวับไป บนแขนทิ้งรอยแผลธนูเอาไว้ โลหิตไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย สีหน้าของเขาเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวคล้ำ
เขาวัดระดับได้หลอมผิวขั้นแปด ระดับสูงสุดคือสิบสองขั้น ห่างจากความสมบูรณ์แบบอีกเพียงสี่ขั้นเท่านั้น
นี่ก็แสดงให้เห็นว่าผิวหนังส่วนใหญ่ทั่วร่างของเขาได้รับการหลอมมาแล้ว รวมถึงแขนข้างนี้ด้วย แต่คนผู้นั้นกลับควบคุมคันธนู ทะลวงผ่านผิวหนังภายนอกที่แข็งแกร่งจนทำร้ายเขาได้
พละกำลังของเธอต้องสูงกว่าเขาอย่างแน่นอน ถึงสามารถทะลวงการป้องกันของการหลอมผิวได้