เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64
เวินชิงหย่วนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนเอ่ยอย่างยอมอ่อนข้อ "ศิลาดาราเพลิงในคลังเก็บของของเหมือง ฉันยกให้เธอแปดส่วนก็ได้... ไม่สิ ยกให้ทั้งหมดเลยก็ได้ เธอพอใจหรือยัง? เธอมีข้อเรียกร้องอะไรก็พูดมาได้ทั้งนั้น!"
เมื่อเห็นว่าเธอยังคงลงมือต่อไป เขาก็ได้แต่กัดฟันพูด "ฉันยอมปล่อยชาวบ้านพวกนั้นไปก็ได้! แต่เหมืองแห่งนี้คือเส้นตายเพียงอย่างเดียวของฉัน ฉันจำเป็นต้องระเบิดเหมืองแห่งนี้ นี่เป็นภารกิจของฉัน หากทำภารกิจไม่สำเร็จ ฉันก็ไม่มีทางอธิบายกับหอมังกรครามได้!"
เจียงลี่คว้าท่อนแขนทั้งสองข้างของต้วนเอ๋อร์ที่ถูกประกบเข้าด้วยกันและเหยียดตรงเอาไว้แน่น ก่อนจะเหวี่ยงขวานลงไป แล้วจึงหยุดมือในวินาทีนั้น นางตรึงต้วนเอ๋อร์ไว้กับที่ ก่อนเงยหน้ามองเวินชิงหย่วน
"หากไม่มีเหมือง ชาวบ้านเหล่านี้ก็มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน"
เวินชิงหย่วนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เขาอดตั้งคำถามจากใจจริงไม่ได้